Het was even wachten, maar dat zijn de fans die Madonna langer kennen dan vandaag wel gewend. Vrijdag trad ze aan om tien voor half elf, op zaterdag een half uur eerder. Madonna werkt altijd met een vaste setlist waarbinnen ze hier en daar een pietsje varieert, maar elke avond opent ze de Celebration Tour met Nothing Really Matters. Het is al snel duidelijk: de Queen of Pop is back! Hieronder een van de vele fragmenten uit de tour, die op YouTube zijn te vinden (we hebben ons niet beperkt tot alleen de shows in Amsterdam, maar gekeken naar de beste kwaliteit – waarbij we aantekenen dat het hier gaat om amateurbeelden gefilmd vanuit het publiek).
https://www.youtube.com/watch?v=HRdN4wxE7aY
In maar liefst zeven segmenten zingt Madonna bijna veertig van haar songs. De meeste daarvan zijn hits, maar ze brengt ook enkele deep cuts, waaronder bijvoorbeeld Mother and Father van het album American Life, met haar zoon David op gitaar. Wat verder opvalt, zijn de interludes die de segmenten opdelen. Dit zijn de momenten dat Madonna van outfit wisselt of – terecht – even een kort pauzemoment neemt. Veelal gaan mensen dan snel even naar de wc (of naar de bar), maar hier blijft iedereen ademloos kijken naar het eerbetoon aan Michael Jackson. Tijdens een fraaie mash-up van Like a Virgin en Billie Jean zijn projecties te zien van de queen uit die periode die danste met de popking, plus foto’s van de twee supersterren samen.
https://www.youtube.com/watch?v=WUpBr8XnkOs
Er zitten subtiele referenties naar voorgaande tournees in de Celebration Tour. Blond Ambition Madonna duikt op in de vorm van een danseres met een latex Madonna-gezicht en een paardenstaart tijdens Justify My Love en de boksring uit de Sticky & Sweet Tour keert terug. Hier zingt ze Erotica, van het gelijknamige album uit begin jaren negentig, waarvan ze maar liefst drie tracks zingt: deze dus, Bad Girl en Rain. Van deze drie was alleen de eerste een wereldhit. Als er al kritiek is op de show, gaat dat veelal over de grote hits die ontbraken (Express Yourself, Music, de Nederlandse nummer één-hits 4 Minutes en Give It 2 Me van Papa Don’t Preach alleen het vioolintro, Material Girl, Frozen, slechts een couplet en refrein van Crazy For You en Human Nature). Maar fijn dat Madonna ervoor heeft gekozen om ook de minder voor de hand liggende hitsingles niet over te slaan.
https://www.youtube.com/watch?v=VwKftFG1PBM
Madonna liet het stevigere danswerk deze keer over aan haar dansers. Tijdens haar vorige tournee moest ze regelmatig op het laatste moment concerten afgelasten vanwege beenblessures. Deze keer zingt ze meerdere ballads, of kiest ze ervoor om door de zaal te zweven in een levensgrote schilderijlijst. Maar tijdens Don’t Tell Me doet ze de volledige dansroutine die we van haar gewend zijn tijdens dit nummer.
https://www.youtube.com/watch?v=qAILpHAento
Het regent lovende recensies vanaf het begin van de Celebration Tour. Ook over de shows in Nederland zijn de criticasters positief. Een liveband wordt gemist, mensen fluiten omdat Madonna te laat begint, maar de teneur is verder lyrisch. Het Parool kopt: ‘Madonna zingt, verrassend genoeg, heel behoorlijk in nachtelijke Ziggo Dome’. Het immer kritische muziekblad Oor: “Wie uit dit fonkelende mozaïek van een carrière-overzicht geen lievelingsliedje, voelbaar moment of impressive instant haalt, is echt af.” Deze recensent noemt Bedtime Story, Ray of Light en Rain een ‘drieklapper in de roos’ waarmee Madonna ‘deze 90s classics laat aanvoelen alsof ze vandaag, nee morgen gemaakt zijn’.
http://www.youtube.com/watch?v=nhGQnbNGbR8
https://www.youtube.com/watch?v=8igrIDJSdlk
Tijdens de Celebration Tour is een speciale rol weggelegd voor drie van Madonna’s kinderen. We noemden al het gitaarspel van David tijdens Mother and Father en voorafgaand aan Bad Girl pakt dochter Mercy haar moment. Ze begint met een mopje Charles Mayer, ‘Le Regret, op. 332’ (een muziekstuk dat regelmatig wordt toegeschreven aan Chopin), dat langzaam overgaat in de klanken van Madonna’s ballad. Ze neemt plaats op de vleugel en op het einde is het ontroerend om ze zien hoe ze haar dochter prijst.
https://www.youtube.com/watch?v=A3cGwWRdGWI
Een van de grotere spektakelstukken tijdens de Celebration Tour is Vogue, dat inclusief een ballroom-segment is opgerekt tot zo’n tien minuten waarin een speciale bijrol is weggelegd voor Bob the Dragqueen, die op verschillende momenten opduikt in de show. Hier is Bob de spreekstalmeester die de dansers aanmoedigt, onder wie Madonna’s dochter Estere.
https://www.youtube.com/watch?v=HILg4Z1MKi4
Op een gegeven moment legt Madonna het concert stil, om uitgebreid stil te staan bij de waarde van het leven. Op sommige avonden refereert ze aan de bacteriële infectie die haar bijna het leven had gekost, eerder dit jaar. Op 1 december staat ze stil bij Wereld Aids Dag met een indrukwekkende speech van vijf minuten. Zaterdag houdt ze het een stuk korter. Dan pakt ze haar gitaar erbij en vraagt ze de zaal om de lichtjes van alle telefoons aan te zetten (leuk om te weten: bij haar vorige show was die telefoon nog strikt verboden, nu moedigt ze het gebruik juist aan. Sterker nog: de show is er juist voor ontworpen om zoveel mogelijk te delen op de socials). Er gaat een siddering door de zaal als Madonna een akoestische versie inzet van Gloria Gaynors I Will Survive en velen houden het niet droog. Een van de emotionele hoogtepunten van deze tournee.
https://www.youtube.com/watch?v=YmR2tcIy4kQ
Dat andere emotionele hoogtepunt zit al vrij in het begin van de show. Nadat ze een reeks hits uit de eighties heeft gezongen (Everybody, Into the Groove, een snipper Causing a Commotion op zaterdag, Burning Up, Open Your Heart en Holiday), pakt Madonna haar eerste rustmoment. Ze betreedt voor het eerst de eerdergenoemde schilderijlijst en zweeft over het publiek. Op de schermen die neerdalen, zijn foto’s te zien van Madonna’s dierbaren die zijn omgekomen tijdens de aidscrisis. Terwijl Madonna gedragen Live To Tell zingt, komen er steeds meer foto’s bij van mensen die zijn overleden aan de gevolgen van aids, tot het er zoveel zijn dat het niet meer is te bevatten. Te midden van die duizenden gezichten laat Madonna voor de zoveelste keer zien hoe begaan ze is met iedereen die de gevolgen ervaart van deze crisis, waarover ze terecht opmerkt dat er nog steeds geen genezend medicijn is. Het is het beste moment in een show vol hoogtepunten, waaraan dit lijstje eigenlijk veel te kort doet…
